Column – Mijn blauwe gebakje

Mijn blauwe gebakje, mijn bolide, mijn dinky toy, de muppet mobiel, de smurfen mobiel, bijna alle bijnamen die ik mijn auto heb gegeven. Tegenwoordig gebruik ik “mijn blauwe gebakje” het meest. In die bijna 3 maanden dat ik nu eigenaar ben, heb ik er ongeveer 3000 km mee gereden en ben ik er dolgelukkig mee!

blauwe gebakje

Het gebakje is in theorie heel zuinig hoor ! Hij vraagt niet veel melk om te kunnen rijden, maar als we in de bijna dagelijkse file staan vind hij het toch wel heel erg lekker ! Hij was niet duur en nu nog steeds niet echt. Gelukkig maar, want bankroet wil ik niet worden, en zonder mijn gebakje is het ook niet leuk.

Ik wilde al langer een auto, maar dat gaat niet zomaar. Na vaak te laat te komen op stage, de trein en de bus mij lieten staan, en ik niet meer lekker in mijn vel zat, was het tijd voor een oplossing. En dat was onder andere een auto! We gingen op jacht.. Gewoon kijken was mijn motto, maar stiekem 😉

We gingen kijken naar een klein Renaultje, maar de auto zat onder de krassen, de radio deed het niet, en er was een stuk rubber weg bij de voorruit. We hebben erin gereden, keihard gelachen en hem toen weer keurig bij de eigenaar afgezet. Nee, dat was het toch echt niet! Lichtelijk * kuch* teleurgesteld reden we weer naar huis. We zochten verder en kwamen bij een neef van een neef uit.

blauwe gebakje

Ik was helemaal verliefd op een Kia. Een niet te kleine, niet te grote, groene auto. Hij was maar €400 en daarom viel hij in de smaak. Daarnaast was er nog een blauwe Fiat Seciento, heel leuk, hondenpootjes op het dak, van alles vernieuwd, maar buiten onze prijsklasse.

2 weken later stonden we bij de garage, de Fiat was inmiddels voor ons gevoel interessanter ondanks de prijs, maar we gingen gewoon kijken, aldus mijzelf. Papa ging met ons mee, want dat wilde ik graag. Het zou tenslotte mijn eerste auto zijn waarvoor we gingen kijken. In de Kia deed ik als eerste een proefritje. Na een blokje om bracht ik hem gillend van angst terug, nee dat was het niet. En ook van binnen was het 3 keer niks. De Fiat, daar was ik op slag verliefd op! Ik reed weer alleen het eerste rondje, dit keer was ik wat langer weg, en kwam ik heel vrolijk terug. Daarna gingen Kenneth en papa op pad, ik achterin, en ook zei waren enthousiast!

2 uur, een onderhandeling, een bezoek aan de verzekering, een bezoekje aan het postkantoor en wat grijze haren later was ik de trotse eigenaar van mijn blauwe gebakje! “We gaan alleen maar kijken hoor!”, ik hoorde het mij nog een keer zeggen, maar we namen hem toch mee. Ik ben er zoo blij mee en het heeft me al zo vaak gebracht waar ik moest zijn ! Ik hou van mijn blauwe gebakje!


 

9 Reacties

  1. oma
    januari 19, 2017 / 11:59 am

    leuk beschreven en heel fijn dat het blauwe gebakje het goed doet. Je leert er ook rustig mee rijden en dat is belangrijk! Nog veel plezier ermee Kelly! xx

    • Ballontraebay
      januari 19, 2017 / 7:30 pm

      Dat klopt oma ! Dank u wel xx

  2. Rosalien
    februari 21, 2017 / 3:21 pm

    Leuk geschreven! Veel plezier en veilige km met jou blauwe gebakje

    • Ballontraebay
      februari 21, 2017 / 6:03 pm

      Dankjewel!

  3. oma
    april 21, 2017 / 11:57 am

    Fijn dat je zo tevreden bent over je “Toy”, maar jij rijdt in 3 maanden, wat wij in een jaar rijden en nu in een Kia. Rest ons weer om je een fijne vakantie te wensen! Liefs oma xx

    • Ballontraebay
      april 21, 2017 / 10:07 pm

      Dat klopt oma ! Dank u wel liefs xx

Geef een reactie