Laatjes met herinneringen

laatjes met herrineringen
Goedemorgen, vandaag weer wat meer persoonlijks. De afgelopen tijd ben ik veel bezig in mijn hoofd, met laatjes om precies te zijn. Ik ben heel gelukkig, zo gelukkig, dat het tijd en ruimte heeft gegeven in mijn hoofd voor laatjes die ik dichtgeduwd heb met rommel. En omdat dit mijn plekje is waar ik mijn ei eruit kan gooien, ga ik dat vandaag ook weer doen!

Ik zie mijn hoofd voor als een grote kast met allemaal laatjes. En die laatjes bevatten mooie momenten, minder mooie momenten, dingen waar ik blij van word, informatie die ik nodig heb enzovoorts. Maar er is ook nog een met rommel, momenten die ik in een soort van overlevingsmodus heb weggeduwd.

Zo’n dikke 3 jaar geleden kon ik mij niet voorstellen er nu zo bij te zitten. Ik was meer een wrak, met de overlevingsmodus op on en gaan. Beetje als gas geven zonder te schakelen. Op links en door, zoiets. Heel stom, maar dat weet je op dat moment niet.

3 jaar geleden werkte ik bij een bedrijfje, het was er in het begin mega gezellig. Dolle pret, en hard door pezen. Ik leerde voor mezelf opkomen, viel 10kg af en er kwamen gouden toekomstbeelden in beeld. Totdat.. Werk en privé kwam samen, de grootste les die ik tot nu toe heb gehad. NOOIT doen, NOOIT! Gegarandeerd gaat het scheef, het klinkt allemaal heel leuk, maar zodra er een moment komt dat er bemoeienis komt met het een of ander gaat het mis. Er gebeurde rotte dingen en vervolgens was ik compleet spoorloos. Mijn verdriet veranderde in wegrennen, ik duwde het in alle mogelijke laatjes en ging nog meer werken. Nog net geen 24/7. ‘s Avonds, tussen de schooluren, ik was daar. Weinig momenten dat ik er echt niet was. Snap jij het ?! Ik achteraf niet, ik had mijn biezen moeten pakken en de eer aan mijn eigen moeten houden. Er zijn zoveel dingen gezegd, zoveel momenten waarvan ik achteraf denk was ik maar gegaan. Ik deed het niet. Ik bleef, totdat ik er zelf uit werd gegooid omdat ik meer tijd in school zou gaan steken. Het verhaal zat tot niet zo lang geleden op slot. En ik werd er alleen aan herinnerd als ik bepaalde zaken tegen kwam.

In het bedrijf waar ik nu rond ren begin ik steeds meer hetzelfde te zien. Nou zijn privé en zakelijk niet gecombineerd hier, maar het geroddel, het achter de rug om geklets enz. dat gebeurt wel. Dat is iets wat me soms bij de nek grijpt, me soms best pijn kan doen en ervoor heeft gezorgd dat het laatje open is. En om heel eerlijk te zijn, ik weet me er soms geen raad mee. Ik probeer er mee om te gaan, maar af en toe schiet ik ermee in een dip. Het zorgt ervoor dat andere laatjes over vroeger ook open gaan. Die in hetzelfde laatje zitten, zoals de dingen die ik samen met vriendjelief heb meegemaakt, sommige dingen wil ik me niet meer herinneren. Het is NU mooier, en beter, en het zal ook niet meer terug gaan naar toen. Maar de beelden schieten wel nog in mijn hoofd. Vooral als ik al in een dipje zit, dan is het het ergst. Best wel lastig.

Het zijn rommelige laatjes, en die laatjes zijn er om opgeruimd te worden! En dat is op de momenten dat je je het fijnst voelt, dan geef je je hoofd onbewust de tijd om het te verwerken. Aan de ene kant kan ik het zien als iets positiefs, het is een teken dat het steeds beter met me gaat en weer langzaam mezelf begin te worden. Zo begin ik weer heel spontaan te worden en geniet ik weer als een echte bourgondiër. Heb een lief vriendje en ben alweer 3 maanden bezig, met iets wat ik al jaren wilde.. Bloggen! Met een leuke opleiding erbij, zorgt ervoor dat ik het druk heb, maar me wel amuseer en geniet voor de volle 110%.

 photo qz2oCUXX_i37d9gxJpDSfH7itGAdnpbtInwL4-ylghs_zpsnxggvcne.jpg
Soms vind ik het wel heel stom, je bent zo blij en vrolijk en juist daardoor heb je de tijd om na te denken. Je zou juist zeggen dat je het daardoor vergeet. Maar eerlijk is eerlijk, had ik dit niet meegemaakt, was ik nooit zo zelfverzekerd en sociaal geworden. Dat is het positieve dat ik hieruit heb kunnen halen. En was dit niet op mijn pad gekomen, had ik nooit Kenneth ontmoet, zoals nu. Oh, en om het nog een beetje luchtig te eindigen, dankzij dit heb ik nu wel een paraaf. Dus, we ruimen het laatje op, de lessen die ik heb geleerd leg ik in het goede vakje en de rotte momenten gaan in de prullenbak. Houdoe en bedankt, tot nooit meer ziens! Hebben jullie zoiets ook mee gemaakt ? 

Liefs,
Kelly

 

1 Reactie

  1. Dave
    oktober 17, 2015 / 8:02 am

    Hoi Kelly ,

    Vervelend om te lezen dat je dit mee gemaakt hebt , maar onthou 1 ding …hou de eer aan je zelf 😉
    Op ieder bedrijf , school etc wordt geroddeld over een ander. Laat ze lekker praten…( ervaar het zelf ook iedere dag op mijn werk) Probeer het je niet aan te trekken en krop het vooral niet allemaal op in je hoofd maar laat het los bij een vertrouwd iemand die naar je zal luisteren (Kenneth bijv).
    Juist de mensen die achter je rug over je praten ,zijn mensen die jaloers zijn op dingen die hun niet hebben of ervaren.
    Je komt er wel en je bent al aardig op de goede weg !
    Keep up the good work !

Geef een reactie